พอกำลังตีๆอยู่ได้สักพักใหญ่ๆ ไฟก็ดับ ใจนี่คิดว่าไฟดับจริงๆ เพราะมันดับทุกคอร์ทแบดเลย คอร์ทคนอื่นที่ไม่รู้อีโน่อีเน่ก็พลอยโดนปิดไฟไปกับเค้าด้วย เป็นอะไรที่มืดมากจริงๆ แล้วอยู่คอร์ทสุดท้ายด้วย หันไปมองที่ประตูทางออกทำไมข้างนอกไฟไม่ดับว้า สักพักเห็นแสงเทียน อ่อ กูโดนเข้าให้แล้ว เขินอย่างบอกไม่ถูก ไปแอบเกาะกำแพงอยู่ที่มุม แล้วทุกคนก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ ตื้นตันมากๆ แอบน้ำตาคลอ ถ้าเป็นสมัยมัธยมร้องไห้ไปละ
เกาะอยู่สักพักพี่ๆหากันไม่เจอ มันมืดมากจริงๆ ตายังปรับแสงไม่ได้ด้วยตอนนั้น เกรงใจพี่เค้าเลยวิ่งๆเข้าไปหาแล้วเป่าเทียน จากนั้นไฟก็เปิด ตัวเราเองถือเค้กแบบงงๆ ยังสับสนๆ จนพี่ๆเอามีดมาให้ตัด ก็ "อ๋อ ต้องตัดเค้กแล้วแบ่งพี่ๆในคอร์ท" ตอนแรกนึกว่าต้องเอาเค้กไปแช่แล้วเอากลับบ้านทีหลัง - -" ไม่เพียงแค่นั้นพี่ๆยังเตรียมของขวัญไว้ให้ชิ้นนึง
ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนในวันนั้นจริงๆ ปกติไม่ได้หวังอะไรกับวันเกิดเลยจริงๆ แค่มีคนพอจำได้แล้วแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ก็ดีใจมากๆแล้ว เพราะปกติก็จำวันเกิดคนอื่นไม่ค่อยได้เหมือนกัน ปีนี้ถือว่าพิเศษมากมาย ดีใจที่ได้รู้จักพี่ๆกลุ่มนี้ นิสัยดีและเป็นกันเอง ทำให้ทุกวันนี้รู้สึกไม่เหงา เบื่อเซ็งก็ไปตีแบด เครียดก็ไปฟังมุขพี่ๆเค้า(ยิ่งเครียด) ต้องขอบคุณเจ้าของคอร์ทพี่สุชัยและแฟนพี่สุชัยที่ร่วมทำเซอร์ไพรส์ครั้งนี้ แถมยังไม่คิดค่าน้ำให้ด้วย ขอบคุณพี่เอ๋ที่ช่วยเหลือและคอยบอกตอนตัดเค้กว่าควรให้ใครๆ ขอบคุณพี่หญิงที่มาอวยพรวัเกิดถึงที่คอร์ท ขอบคุณทุกๆคนที่เอ็นดูน้องคนนี้ ขอบคุณมากๆครับ
อีกนิด ขาดไปอันนี้เรื่องยาว ขอบคุณน้องวันสำหรับอวยพรวันเกิดคนแรก ก่อนเวลาไป 3 ชั่วโมงด้วยข้ออ้างคือง่วงนอน และเค้กอร่อยมาก ที่บ้านชอบกินทุกคนเลย
วันเกิด 3/6/2009
จ.จื้อ
0 comments:
Post a Comment